POSTAL RENKLİ ÜÇ HANÇER
15/5/2009 · Kategori: Şiir
POSTAL RENKLİ ÜÇ HANÇER
susuyoruz yoruluyor sözcükler
bir damla su bin çınar büyütüyor
hüznü dolamış diline
bekliyor yine de birileri
öyle bungun yüreği
iki kaşın arasına sıkışmış
dünden öksüz kanadı kırık
yaralı kuş gözleri
dehşetin üstünde ölü toprağı
mermeri kırılmış mezarlar
eyvahın akşamıdır
uğrağın uzağında
bildiğim uzun bir ayrılık
adımı unuttum
uykusuzum çat kapı sessiz bir rüzgar
kim bilir hangi diyardan
bakır renkli bir öfke
yalnız yolculukları bekler
bir yudum su son kadeh
bağışla sevgilim
tutsağı m her günüm bir değil
adresler değişmiş
güneş sensiz buz gibi
kalbimde yetmişli sızılar
şavkı evimizden uzakta
bir tutam yıldız
arıyorum gözlerim toprak bakışlı
acının nakışları albümlerde
kulağım sevgisiz seslere yabancı
çoktan geçti baharlar
saçlarım benim değil
kar yağmış uçuk
emek yediveren gülleri
hangi sayfanın anısı
seviyor sevmiyor seviyor sevmiyor
yangın söndü kül savruldu uyandım
darmadağınık dünyam
he de oğul şu kapı şu duvar
şu da umut yüklü haziranlar
örselenmiş ellerim
sırtımda postal renkli üç hançer
anamm baş koyduğu eşik
şu da kardeşim delik deşik
boynumuzda borcun en büyüğü
ne diyelim sevgilim
bu da geçer
bu da geçer
Bekir KOÇAK, Gizemi Temmuzda Saklı, (s. 41)
